چگونگى و فواید ازدواج

چنین جوانى علاوه بر آنچه در خلال بحثهاى گذشته مطرح شد، نظیر دوست خوبى چون پدر یا مادر داشتن و متعبد و متأدب شدن و علم و آگاهى و مهارت یافتن، انسانى است امیدوار به لطف و عنایت خداوند و معتقد به وعده‏هاى او، و همین سرمایه او را در زمینه‏هاى گوناگون یارى مى‏کند. به عنوان نمونه «ازدواج» را که نزد جوانان این عصر و زمان از مشکل‏ترین امور زندگى است، از دیدگاه یک خانواده تحت تربیت دینى بررسى مى‏کنیم.

جوانِ تحت تربیت دینى در هنگام نیاز به همسر، ازدواج کرده است و پس از آن، تمام وقت و امکاناتى که جوانان دیگر صرف مى‏کرده‏اند تا خود را به مُد روز در بیاورند تا براى جنس مخالف، خودنمایى کنند و از سوى آنان پذیرفته شوند و تمامى فکرى که جوانان دیگر براى فریفتن دیگران از آنان مصرف کرده‏اند، او صرف همسر خود و تهیه مایحتاج زندگى کرده است. آن گاه پس از گذشتِ مدت زمانى برایش روشن شده است همان غذایى که قبلاً با توجه به ساختار زندگى خانوادگى خود و امکانات مادى موجود، مى‏خورده، در این مدت ـ پس از ازدواج ـ نیز خورده است و افزون بر آن، همسرى در کنار خود داشته که در سایه او آرامش روحى داشته و ذهنش مشغول جذب دیگران نبوده و زندگیش با انتخاب همسر جهت داده شده و بیشتر به کار و فعالیت پرداخته و از اوقات فراغت خود بهترین بهره را برده و به جاى هزینه کردن اموال خود براى مثلاً سیگار و مواد مخدر و محفلهاى پارتى، آنها را در راه تهیه وسایل زندگى مصرف کرده است. او پس از این مدت، (پایان هفت سال چهارم) مى‏بیند امکانات زیادى دارد که دوستان همدوره‏اى او که ازدواج نکرده‏اند، آن امکانات را ندارند. او روحیه سالمى دارد که آنان ندارند و ... در این هنگام عملاً و از روى تجربه شخصى معناى آیه «ان یکونوا فقراء یغنهم اللّه‏ من فضله(7)؛ اگر زن و شوهر تنگدست بودند، خداوند آنان را از فضل خویش بى‏نیاز مى‏کند» درک و باور مى‏کند. همیشه لازم نیست یارى خداوند و بى‏نیازسازى او، به صورت کارهاى غیبى و خارق‏العاده بروز کند، بلکه اشباع عاقلانه و طبیعى غریزه شهوت و جهت دادن به زندگى و دخل و تصرف درست در اموال و نگهداشتن روحیه‏اى سالم از اضطراب و استرس، یکى از بى‏نیازیهاست و پولى که دیگران صرف شهوترانى یکروزه یا اعتیاد و تخدیر خود یا براى مُد و امثال آن هزینه کرده‏اند و فکرى که مشوش شده است تا دوستى بیابد، یا شبى را در بین جمعى خوش باشد، او براى زندگى شرافتمندانه و شرعى و طبیعى هزینه کرده است و به اصطلاح نان و پنیرى که پسر و دختر به طور جدا مى‏خورده‏اند، اکنون همان را در کنار یکدیگر و با صفا و صمیمیت مى‏خورند و داراى هدف و برنامه هستند.

منبع:hawzah.net

/ 0 نظر / 27 بازدید